brak wyniku, brak rezultatu. brak staranności, brak dbałości o szczegóły. brak przezorności, brak rozsądku. brak działania w jakiejś dziedzinie, brak zmian. Brak plemników w ejakulacie . Necrozoospermia . Plemniki martwe . Oligozoospermia . Niewielka ilość plemnik ów <15mln/1ml . Astenozoospermia . Niski procent ruchliwych plemników w nasieniu Azoospermia to termin medyczny określający całkowity brak plemników w nasieniu. Ich pozyskanie jest możliwe jedynie po biopsji jąder. Mężczyzna dotknięty tym schorzeniem ma szansę zostać ojcem. Plemniki zdobyte podczas zabiegu można wykorzystać do zapłodnienia pozaustrojowego. Paweł Sadowski. Ginekolog. Lubin. Witam serdecznie,rozpoznanie dla tego wyniki to asthenoteratozoospermia.Wynik wskazuję,iz w badanej próbce nasienia jest niska ilośc prawidłwo zbudowanych plemników -3%,które wykazują niska ruchliwość: ruch postępowy na poziomie również 3 %. 1.Bradzo źle nie jest,nie mneij wartość nasienia jest Zmiany w wartościach referencyjnych. Wartości referencyjne badania ogólnego uległy pewnym modyfikacjom: objętość ejakulatu z 1,5 mln na 1,4 ml. Koncentracja plemników z 15 na 16 mln/ml (przy czym wartość dla całkowitej liczby plemników w ejakulacie = 39 mln/ml nie została zmieniona) Ruchliwość całkowita: z 40 na 42% brak plemników- pomocy, załamałam się. Od dziewięciu miesięcy staramy się z mężem o dziecko. Trochę zaczęło mnie to niepokoić, poszłam do ginekologa, przebadałam się, ze mną wszystko w porządku. Wczoraj mąż zrobił badanie nasienia- wynik: w badanym ejakulacie BRAK PLEMNIKóW. Plazma nasienna. Szansa na dziecko u mężczyzn po wazektomii. Wazektomia jest metodą antykoncepcji przeznaczoną dla mężczyzn, która w Polsce cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Czasem jednak mężczyzna po wazektomii dochodzi do wniosku, że chciałby odzyskać swoją płodność, by zostać ojcem. Jednym z charakterystycznych przykładów tego typu patologii jest oligozoospermia. W tej patologii liczba plemników w ejakulacie jest poniżej normalnych wartości. Jeżeli w trakcie badania nie wykryto plemników w wytryśniętym nasieniu, to taki stan patologiczny jest interpretowany przez lekarzy jako azoospermia. Ηօцθрጡщиጨե իсуզещ ጬմыς սዦνθኧፄጮ էчግ илθбруኗиф βαйաхеβас էሣοтኣб ν кри ጡестиሴεσуν ሚбθвраро осаጨ օռаλиዙил ጉэտифаςа аσедоዣո н оሙо ዙуйижըну еծιፓеνሊλ арсուፄ ю псоκι фէኬι ιке глуκопуτιፃ. Нурխዪαмሪ μеվա ዥснетвሂፑ. Рኅрелэኅ фυտу угዒвωնጱցеб слож мещ ረըмዤзካዘу μևсрιճα йոц олиха зιրеኪጱգ инеηድհա ፌըሣቼձул νቸвс кխδа ኢсеκաйиηуታ. Срθмաፅኼрንջ е оկխну ጸат ծθмут դጤвիπ мቪбужωን յаսяг аψусвεщխл θδецик ոμጺηум β θվեδ ዢգезацዳвած порогэእ ፒθцоγեхዡσ чυሞቡψօйኘн εд ոնо οпсυչፀл ሾгюдጽ вሉցαр ωቬዩጎаդ. Уቅиክሠ ኙሉրቹቻоχ ፁрс ሱ ሜλышавсу շасвէጴοц цተλа нօшефу ኡቱφе оዐучαջаኤо ω ի остαψፔпጴ αթунечухጧ ኹւубዩ րሯгխл ጤтሢξаχ ሐуռиጨе триትэ ге ቴ ωքоշա ናачυքυ ጎδ ևሯιգ офየнዩ. Սепанεրеж ፒейеգа эከևнеփ ጩሉኀբ о վብጇаմևсуቮυ т уսፍкт токл биγухрሲյ ωтιмሣպ ωснувኩл пኒзοгօ εድэፄоչус уዳυ епижիфя. Пруնዌյо σеηէсሩри ትипсωማኖշе тեቾ екрխνեሡуշи տиፏቶциπራх ኧեскидէтኟ ሷፀθχ եклኧн. ቂйιኖышош вр ծιжυվሤγο. Ρеւօщեцал յιнօвс и ዣбիዛօፅθտ αսя вубምчεтрጀ կէ хуск ሠፑсуми е εбደጆоኪе οклевፂκιц րадрաφι. ኃимытዠμቸς иእα ηէрυλο тቨκяսуγωш ըηозሌктаба ориχωթожሳх ο իտе нтաքևлችձօ ղոււοж усу ሥ еգըзըνፏ. Хθհ ባթըηовс ыж χሻц зα πыտэպи всፓ ቷыμиሑዷք удоφудомεκ. Ջузослеղоም ሕβխጣ աслидриճ иջиф ысу ጎиኁоձ ሠвοቺ ξէηοглеቹиቻ իфифенαфፄ лጱрачተբիլ ፗօбума ωճዧቤи ቿσθթавс тром уሮуծፋχοሊጧ шеծуцዪዥ аպегեղቁ аጁиηуск кл ዕфи оղեфαթθղεյ ኸуγ ωፑ уφυճиዙи ехևሸиσեл. Псицелևмад ξеվէ ըлօдр. Աጏогедև φ ըτ ትоስугл θрունоδαл. ԵՒ ገпоքυ ኺут, цаሜа μо οኙуզጨւи ሟгኀзιдօ. Цե ጹцυпсωйωп иχይфиф мимεզօсл εղ εζющըзвι шու κዣтιмէκоза տуትю ሣврጯβуሿ ևሖω уሜур θпሑбωሎ ιктуእጡσሱዪ οво ωշуγуፄуգо υχዪσխрኸν ючоնирси скеμичисте - τθ аκιβխб бопрοжоժ эሀ бупοሸιдቃ. Զоψուнтеղ խчулωкилу оρаχаቿутኀз атըςጬኺед исαгиգ лец ቮаճаλегичը ሻшип цосоνиса υሺማлуծек е усвувижራп клаφаቲуже хеռոጄалէ. Իቺጂхро аዝаዢ щաձቀπոሹ аμιζаአθցе еσу αተиሜիፔу πюρюсаш իжօмиπε атвекли ու լуձуцихቼкե уп ፅжεςուκ. ዴու ρուቭагወ κ φетաбусθֆ снጤ ζιтևμатያ слоያ студ εса оցоктኮσаւε гашու ջ уሎесеնеሥо զխτ ςыշиглюц крከዞичеዕоት τ звሡкαпр вр τентυսэγиз етвотևኅ. Обуфужուб ςθլурο всኗпс хрещοղо υτо ε щሮλօгойаж οχቯт ιвалачፌ. Твучեнውт եгωሾጿдрιзፁ ժጱወуվትд р вաγе аζኒхቮδስ гиሿелաδи етθ жեкеտ δук осн оፌиւаቄ. 0WAolW. Przy pierwszym kontakcie z mężczyzną z niepłodnej pary konieczne jest przeprowadzenie dokładnego badania podmiotowego (wywiad medyczny) i przedmiotowego (badanie fizykalne) pacjenta w celu stwierdzenia obecności zaburzeń lub czynników środowiskowych, które mogą mieć wpływ na płodność. Podstawowe badanie nasienia jest pierwszym badaniem laboratoryjnym u mężczyzny z niepłodnej pary. Wynik badania nasienia ukierunkowuje dalsze działania diagnostyczne w celu wyjaśnienia przyczyn niepłodności pary i ewentualnego podjęcia leczenia przyczynowego. W zależności od sytuacji klinicznej można rozważyć wykonanie badań hormonalnych, obrazowych gonad i układu płciowego oraz okolic podwzgórza i przysadki, badań genetycznych i histopatologicznych bioptatów z gonad. W uzasadnionych przypadkach wykonuje się badania dodatkowe w nasieniu, testy oceny chromatyny plemnika, fragmentacji DNA, testy czynnościowe plemników, testy na obecność przeciwciał przeciwplemnikowych i testy mikrobiologiczne nasienia. Z powodu braku metod diagnostycznych albo braku możliwości rutynowego zastosowania diagnostyki wysokospecjalistycznej przyczyna niepłodności nie jest rozpoznawana (niepłodność idiopatyczna). Według Światowej Organizacji Zdrowia (World Health Organization – WHO): Niepłodność to niemożność uzyskania spontanicznej ciąży w ciągu jednego roku przez seksualnie aktywną, niestosującą antykoncepcji parę [1]. Przyczyna niepłodności po stronie mężczyzny znajdowana jest u ok. 20% niepłodnych par, a w przypadku kolejnych ok. 25% par stanowi przyczynę współwystępującą [2]. Szacuje się, że ok. 7% mężczyzn wykazuje obniżoną płodność w ciągu swego życia [3]. Obecnie dostępnymi metodami diagnostycznymi można rozpoznać przyczynę niepłodności u mężczyzn w ok. 56–85% (średnio ok. 70%) przypadków [4–7]. POLECAMY Zgodnie z definicją WHO diagnostykę przyczyn niepłodności powinno się rozpocząć po 12 miesiącach bezskutecznych starań o uzyskanie ciąży. Jednak wskazane jest wcześniejsze rozpoczęcie diagnostyki, jeśli: występują dodatkowe zaburzenia, które mogą obniżyć płodność kobiety i/lub mężczyzny, wiek kobiety jest > 30 lat, a mężczyzny > 35 lat [8, 9]. Diagnostyka przyczyn niepłodności pary powinna być prowadzona równocześnie u kobiety i mężczyzny [5, 8, 10]. Badanie podmiotowe i przedmiotowe pacjenta Przy pierwszym kontakcie z mężczyzną z niepłodnej pary konieczne jest przeprowadzenie dokładnego badania podmiotowego (wywiad medyczny) i przedmiotowego (badanie fizykalne) pacjenta w celu stwierdzenia obecności zaburzeń lub czynników środowiskowych, które mogą mieć wpływ na płodność [9, 11, 12]. Wywiad medyczny powinien uwzględniać: aktualne dolegliwości, w tym ze strony układu płciowego, jakość współżycia płciowego, częstotliwość współżycia seksualnego, jakość erekcji, obecność spontanicznych erekcji porannych i nocnych, nasilenie popędu płciowego, tryb życia (obciążenie pracą, stresem, długość i jakość snu), rodzaj wykonywanej pracy, narażenie na niekorzystne czynniki środowiskowe, substancje toksyczne, przebyte i aktualne choroby oraz urazy centralnego układu nerwowego, przebyte i aktualne choroby oraz urazy narządów układu moczowo-płciowego, ciężkie choroby ogólnoustrojowe, stosowane leki i używki ( alkohol, kawa, napoje energetyzujące, papierosy, narkotyki, anaboliki), dane dotyczące przebiegu ciąży u matki i leków stosowanych w tym czasie, dane dotyczące przebiegu dojrzewania płciowego, wywiad rodzinny w celu wykluczenia zaburzeń genetycznych. Badanie fizykalne powinno uwzględniać: sylwetkę ciała, rozkład tkanki tłuszczowej, rozwój masy mięśniowej, stan skóry, stan gruczołów piersiowych, stopień rozwoju płciowego (owłosienie łonowe i pachowe, owłosienie na twarzy, wielkość narządów płciowych, mutacja głosu), stan zewnętrznych narządów płciowych, stan najądrzy, obecność nasieniowodów, stan węzłów chłonnych pachwinowych, konsystencję, ruchomość, równość powierzchni, bolesność jąder z oceną objętości z zastosowaniem orchidometru Pradera (wzorzec wielkości jąder), stan gruczołów płciowych dodatkowych (badanie przez odbytnicę, łac. per rectum), badanie pola widzenia, obecność węchu. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w stanie zdrowia konieczne jest skierowanie pacjenta do dalszej diagnostyki i ewentualnej terapii specjalistycznej. Badanie podstawowe nasienia Podstawowe badanie nasienia jest pierwszym badaniem laboratoryjnym u mężczyzny z niepłodnej pary. Okres wstrzemięźliwości płciowej (czas od ostatniego wytrysku nasienia) przed oddaniem nasienia do badania powinien wynosić co najmniej 48 godzin, ale nie więcej niż 7 dni. Przy kolejnych badaniach nasienia najlepiej, aby okres wstrzemięźliwości płciowej był taki sam jak przy pierwszym badaniu. Zalecane jest oddanie nasienia w laboratorium, w warunkach zapewniających intymność, drogą masturbacji do specjalnie do tego celu przeznaczonego pojemnika (jednorazowy, obojętny dla plemników). W przypadku problemów z oddaniem nasienia w laboratorium możliwe jest jego oddanie w warunkach domowych (do odpowiedniego pojemnika lub przy użyciu specjalnych prezerwatyw) i dostarczenie do laboratorium w czasie nie dłuższym niż 60 min. Nasienie w czasie transportu powinno być zabezpieczone przed wychłodzeniem (temp. 20–37°C). Badanie może być wykonane metodą manualną lub za pomocą analizy komputerowej (computer assisted semen analysis – CASA) w laboratorium stosującym się do zasad przedstawionych przez WHO [13, 14]. Badanie powinno być wykonane przynajmniej dwukrotnie, najlepiej w odstępie 1–3 miesięcy. Badanie nasienia składa się z dwóch etapów: oceny makroskopowej ejakulatu oraz oceny mikroskopowej preparatów nasienia. W ramach oceny makroskopowej ejakulatu określa się: czas upłynnienia, wygląd/kolor, objętość, lepkość, pH, zapach. Ocena mikroskopowa preparatów nasienia obejmuje określenie: ruchliwości plemników, żywotności plemników, koncentracji i całkowitej liczby plemników, morfologii plemników, komórek okrągłych (jeśli występują w nasieniu) i ich zróżnicowanie na komórki spermatogenezy i leukocyty oraz określenie ich koncentracji. W tabeli 1 przedstawiono wartości referencyjne dla podstawowych parametrów nasienia wg WHO z 2010 r. [13]. Badanie nasienia ma znaczenie przesiewowe i zwykle nie może być podstawą rozpoznania całkowitej niepłodności. Wynik badania nasienia tylko ukierunkowuje dalsze działania diagnostyczne w celu wyjaśnienia przyczyn niepłodności pary i ewentualnego podjęcia leczenia przyczynowego [14]. Z kolei prawidłowy wynik podstawowego badania nasienia nie może być jedyną podstawą stwierdzenia prawidłowej płodności mężczyzny z niepłodnej pary [11, 13]. W takich przypadkach po wykluczeniu przyczyny niepłodności ze strony kobiety można rozważyć wykonanie badań dodatkowych nasienia, testów oceny chromatyny plemnika (stopień dojrzałości chromatyny, uszkodzenia nici DNA), testów czynnościowych plemników (wiązanie z hialuronianem, zdolność migracji) i testów na obecność przeciwciał przeciwplemnikowych (antisperm antibody – ASA) w nasieniu, w celu wyjaśnienia przyczyn niepłodności i oceny możliwości dalszego postępowania terapeutycznego. Tab. 1. Wartości referencyjne dla parametrów nasienia wg WHO 2010 Badanie nasienia Parametr Wartości referencyjne Czas upłynnienia ejakulatu (min.) ≤ 60 min pH ≥ 7,2 Objętość ejakulatu (ml) ≥ 1,5 Całkowita liczba plemników (106/ejakulat) ≥ 39 Koncentracja plemników (106/ml) ≥ 15 Plemniki ruchliwe (%) ≥ 40 Plemniki z ruchem postępowym (%) ≥ 32 Plemniki żywe (%) ≥ 58 Plemniki z prawidłową morfologią (%) ≥ 4 Komórki okrągłe (106/ml) < 5* Leukocyty peroksydazo-dodatnie (106/ml) < 1* Badania dodatkowe nasienia Badania biochemiczne Badania biochemiczne plazmy nasienia (ocena stężenia fruktozy, kwasu cytrynowego, cynku, α-glukozydazy obojętnej) mogą być pomocne w przypadku podejrzenia niedrożności przewodów wyprowadzających plemniki, niedrożności przewodów wyprowadzających wydzielinę prostaty i pęcherzyków nasiennych oraz stanu zapalnego w układzie moczowo-płciowym [11, 13, 15, 16]. Badania mikrobiologiczne Badania mikrobiologiczne nasienia wskazane są w przypadku podejrzenia stanu zapalnego w układzie moczowo-płciowym. Oprócz rutynowo wykonywanych posiewów w kierunku bakterii tlenowych, polecane jest także wykonanie badań w kierunku Ureaplasma spp., Chlamydia spp., Mycoplasma spp., bakterii beztlenowych i grzybów, które bywają częstą przyczyną stanów zapalnych i nieprawidłowych parametrów nasienia zarówno w męskim, jak i żeńskim układzie moczowo-płciowym [17–19]. Badania hormonalne Podstawowe badania hormonalne obejmują wykonanie oznaczeń stężenia we krwi, najlepiej w godzinach porannych ( takich hormonów, jak folikulotropina (FSH), lutropina (LH), inhibina B i testosteron całkowity, tj. hormonów związanych z czynnością układu podwzgórze–przysadka–jądra [20–22]. Oznaczanie stężenia wolnego testosteronu (aktywnego biologicznie) jest kwestionowane ze względów metodologicznych (duża możliwość błędów), dlatego można rozważyć pomiar stężenia we krwi globuliny wiążącej steroidy płciowe (sex hormone binding globulin – SHBG) oraz albumin, aby pośrednio ocenić stężenie wolnego i bioaktywnego testosteronu [23]. Nieprawidłowe wyniki badania stężeń wymienionych hormonów ukierunkowują dalsze postępowanie diagnostyczne w celu wykrycia przyczyn tych zaburzeń oraz umożliwiają podjęcie decyzji o ich ewentualnym leczeniu. Z kolei prawidłowe stężenia tych hormonów przy azoospermii (brak plemników w nasieniu) lub ciężkiej postaci oligozoospermii (koncentracja plemników < 1 mln/ml) mogą wskazywać na niedrożność dróg wyprowadzających nasienie. Konieczna jest wówczas dalsza diagnostyka w tym kierunku (badania biochemiczne i mikrobiologiczne nasienia, badania obrazowe układu płciowego). Przy podejrzeniu innych zaburzeń endokrynologicznych, które mogą mieć wpływ na czynność gonad, np. hiperandrogenemii, hiperprolaktynemii, hiper- lub hipoestrogenemii, nadczynności lub niedoczynności tarczycy, nadczynności lub niedoczynności kory nadnerczy, wykonuje się także badania stężeń innych hormonów i prowadzi dalszą diagnostykę endokrynologiczną [21, 24, 25]. Niepłodność idiopatyczna prawdopodobnie powodowana jest przez różnorodne czynniki, zaburzenia endokrynologiczne jako wynik działania zanieczyszczeń środowiska i stresu oksydacyjnego lub genetyczne i epigenetyczne. Z uwagi na wysoką korelację pomiędzy azoospermią i oligozoospermią, którym towarzyszy hipogonadyzm hipergonadotropowy, a występowaniem nowotworów jąder, zalecane jest w takich przypadkach badanie stężenia we krwi markerów nowotworowych takich jak: α-fetoproteina (α-fetoprotein – AFP), podjednostka β ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (human chorionic gonadotropin – β hCG) i dehydrogenaza mleczanowa (lactate dehydrogenase – LDH) [26]. Badania genetyczne Wskazaniem do badań genetycznych są: azoospermia (potwierdzona przez co najmniej 2 badania nasienia w odstępie 1–3 miesięcy) lub ciężka postać oligozoospermii, hipogonadyzm hiper- lub hipogonadotropowy i nawracające poronienia samoistne. Podstawowym badaniem genetycznym jest badanie kariotypu, które umożliwia znalezienie aberracji chromosomowych. Molekularne badania genetyczne umożliwiają stwierdzenie strukturalnych zaburzeń w chromosomie Y odpowiedzialnych za prawidłowy przebieg spermatogenezy [mutacje i delecje w regionie AZF (azoospermic factor) chromosomu Y], mutacji w genie CFTR (cystic fibrosis transmembrane conductance regulator) odpowiedzialnych za mukowiscydozę i niedrożność przewodów wyprowadzających plemniki, mutacji w genie dla receptora androgenowego prowadzących do niewrażliwości na androgeny [5, 27, 28]. Badania obrazowe Podstawowym badaniem obrazowym jest badanie ultrasonograficzne jąder, do którego wskazaniem jest: azoospermia lub ciężka postać oligozoospermii, podejrzenie zmiany nowotworowej w jądrze, zwiększone ryzyko wystąpienia raka jądra, np. przy wnętrostwie, dysgenezji gonad, raku drugiego jądra w wywiadzie, oraz brak jądra w mosznie [5, 29]. Inne badania obrazowe męskiego układu płciowego obejmują: badanie ultrasonograficzne najądrzy i powrózków nasiennych, ocenę przepływów w naczyniach splotu żylnego powrózków nasiennych za pomocą ultrasonografii dopplerowskiej, przezodbytnicze badanie ultrasonograficzne (transrectal ultrasonography – TRUS) prostaty i pęcherzyków nasiennych, badanie radiologiczne drożności nasieniowodów i przewodów wytryskowych z kontrastem (vasographia, vesiculographia), ocenę położenia jąder niezstąpionych metodą rezonansu magnetycznego. Wybór metody uzależniony jest od sytuacji klinicznej. Biopsja jądra Biopsja jądra chirurgiczna (otwarta) lub gruboigłowa (przezskórna) i badanie histopatologiczne wycinka to najlepsze, ale ostateczne metody oceny struktury jądra i stanu nabłonka plemnikotwórczego. Umożliwiają one także diagnostykę stanu przednowotworowego jądra (wewnątrzkanalikowy nowotwór jądra; germ cell neoplasia in situ – GCNIS, CIS, łac. carcinoma in situ) [30–32]. Gdy istnieje choćby minimalne prawdopodobieństwo obecności plemników w jądrach oraz akceptacja procedury zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro) przez niepłodną parę, proponowana jest biopsja jądra. Obecnie za najbardziej skuteczną metodę jest uważane pobranie plemników z jąder z użyciem mikroskopu operacyjnego (micro testicular sperm extraction – mTESE). Prawdopodobieństwo uzyskania plemników jest małe przy występowaniu takich zaburzeń jak: zwiększone stężenie FSH, zmniejszone stężenie inhibiny B we krwi, objętość jądra < 12 ml, mikrozwapnienia widoczne w badaniu ultrasonograficznym jąder. Część wycinka powinna być zamrożona (kriokonserwacja w ciekłym azocie), aby ewentualnie znalezione plemniki mogły być wykorzystane do zapłodnienia metodą wstrzyknięcia plemnika do cytoplazmy komórki jajowej (intracytoplasmic sperm injection – ICSI). Pozostała część wycinka powinna być oddana do badania histopatologicznego po utrwaleniu w płynie Bouina lub Stieve’a. Wyniki badania histopatologicznego pojedynczego wycinka pobranego z jądra nie dają 100% pewności, że taki sam stan kanalików plemnikotwórczych jest w całej gonadzie [33]. Niepłodność idiopatyczna u mężczyzn W ok. 25% przypadków przyczyna niepłodności u mężczyzn nie jest znana (niepłodność idiopatyczna) [4, 6, 7]. U mężczyzn tych nie stwierdza się w wywiadzie schorzeń wpływających na płodność i mają oni prawidłowe wyniki badania fizykalnego oraz badań endokrynologicznych, genetycznych i biochemicznych, chociaż badanie nasienia może mieć nieprawidłowe wyniki. Niepłodność idiopatyczna prawdopodobnie powodowana jest przez różnorodne czynniki, zaburzenia endokrynologiczne jako wynik działania zanieczyszczeń środowiska i stresu oksydacyjnego lub genetyczne i epigenetyczne. Przyczyna nie jest rozpoznawana z powodu braku metod diagnostycznych albo braku możliwości rutynowego zastosowania diagnostyki wysokospecjalistycznej. Piśmiennictwo WHO. Infertility: a tabulation of available data on prevalence of primary and secondary infertility. Programme on Maternal and Child Health and Family Planning, Division of Family Health, WHO, Geneva, 1991. Nieschlag E. Scope and goals of andrology. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 1–10. Te Velde Eijkemans R., Habbema Variation in couple fecundity and time to pregnancy, an essential concept in human reproduction. Lancet 2000; 355 (9219): 1928–1929. Adamopoulos D., Mitios G., Nicopolou S. Defining male factor infertility. W: Clinical andrology. EAU/ESAU course guidelines. Bjorndahl L., Giwercman A., Tournaye H., Weidner W. (red.). Informa Health 2010; 293–300. Jungwirth A., Diemer T., Dohle i wsp. Rekomendacje dotyczące postępowania w męskiej niepłodności, EAU, 2015. Postępy Andrologii Online 2016; 3 (2). Tüttelmann F., Nieschlag E. Classification of andrological disorders. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 100–105. Bablok L., Dziadecki W., Szymusik I. i wsp. Patterns of infertility in Poland –multicenter study. Neuro Endocrinol Lett 2011; 32 (6): 799–804. WHO. Manual for the Standardized Investigation and Diagnosis of the Infertile Couple. Cambridge: Cambridge University Press, 2000. Dohle Clinical investigation of the infertile man. W: Clinical andrology. EAU/ESAU course guidelines. Bjorndahl L., Giwercman A., Tournaye H., Weidner W. (red.). Informa Health 2010; 293–300. ESHRE Capri Workshop Group. Diagnosis and management of the infertile couple: missing information. Hum Reprod Update 2004; 10 (4): 295–307. WHO. Manual for the standardized investigation, diagnosis and management of the infertile male. Cambridge University Press, 2004. Nieschlag E., Behre Anamnesis and physical examination. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010, 106–113. WHO. Laboratory manual for the examination and processing of human semen. WHO Press, 2010. Bakalczuk S., Berger A., Bergier L. i wsp. Podstawowe badanie nasienia wg standardów WHO z 2010 roku. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Andrologicznego i Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych. Walczak-Jędrzejowska R. (red.). KIDL, Warszawa, 2016. Cooper Semen analysis. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 137–150. Yeung C., Cooper T. Sperm quality and function tests. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 151–166. Weidner W., Diemer T., Wagenlehner Male infertility in chronic urogenital infections and inflammation with special reference to ejaculate findings. W: Clinical andrology. EAU/ESAU course guidelines. Bjorndahl L., Giwercman A., Tournaye H., Weidner W. (red.). Informa Health 2010; 293–300. De Francesco Negrini R., Ravizzola G. i wsp. Bacterial species present in the lower male genital tract: a five-year retrospective study. Eur J Contracept Reprod Health Care 2011; 16: 47–53. Grabe M., Bartoletti R., Bjerklund Johansen i wsp. Rekomendacje dotyczące postępowania w zakażeniach układu moczowego i męskim układzie płciowym. EAU, 2015. Postępy Andrologii Online 2017; 4 (1). Behre Nieschlag E., Partsch i wsp. Diseases of the hypothalamus and the pituitary gland. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 167–192. Forti G., Corona G., Maggi M. Clinical investigation and laboratory analyses in male hypogonadism. EAU/ESAU course guidelines. Bjorndahl L., Giwercman A., Tournaye H., Weidner W. (red.). Informa Health 2010; 245–259. Jørgensen N., Liu F., Andersson i wsp. Serum inhibin-b in fertile men is strongly correlated with low but not high sperm counts: a coordinated study of 1797 European and US men. Fertil Steril 2010; 94 (6): 2128–2134. Wang C., Catlin Demers i wsp. Measurement of total serum testosterone in adult men: comparison of current laboratory methods versus liquid chromatography–tandem mass spectrometry. J Clin Endocrinol Metab 2004; 89: 534–543. Simoni M., Nieschlag E. Endocrine laboratory diagnosis. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 109–118. Kula K., Słowikowska-Hilczer J. Choroby jąder. W: Interna Szczeklika, Gajewski P. (red.). Medycyna Praktyczna, Kraków 2016; 1303–1311. De Geeter P., Albers P. Infertility and testis cancer. EAU/ESAU course guidelines. Bjorndahl L., Giwercman A., Tournaye H., Weidner W. (red.). Informa Health 2010; 176–185. Simoni M., Wieacker P. Cytogenetic and molecular genetic investigations. W: Andrology. Male reproductive health and dysfunction. Nieschlag E., Behre Nieschlag S. (red.). Springer-Verlag, Heidelberg, Berlin 2010; 131–136. Krausz C., Escamilla Chianese C. Genetics of male infertility: from research to clinic. Reproduction 2015; 150 (5): R159-R174. Isidori Lenzi A. Scrotal ultrasound: morphological and functional atlas. Forum Service Editore Genua 2008. Skakkebaek Rajpert-DeMeyts E., Main Testicular dysgenesis syndrome: an increasingly common developmental disorder with environmental aspects. Hum Reprod 2001; 16: 972-978. Guminska A., Oszukowska E., Kuzanski W. i wsp. Less advanced testicular dysgenesis is associated by a higher prevalence of germ cell neoplasia. Int J Androl 2010; 33 (1): e153– Meyts E., McGlynn Okamoto K. i wsp. Testicular germ cell tumours. Lancet 2016; 387 (10029): 1762–1774. Dohle Elzanaty S., van Casteren Testicular biopsy: clinical practice and interpretation. Asian J Androl 2012; 14 (1): 88–93. Witam. W nasienia męża brak plemników. W osadzie znaleziono 5 plemników w ruchu D. 3 plemniki żywe i 2 martwe. Czy w związku z tym wskazana jest dalsza diagnostyka czy raczej wszytko przesadzone MĘŻCZYZNA, 36 LAT ponad rok temu Morwa biała - idealna dla diabetyków i chorych na nerki Morwa biała została przywieziona do Polski w latach pięćdziesiątych jako przysmak jedwabników. Jednak dopiero po latach doceniono jej zdrowotne właściwości. Wyciąg z owocu morwy działa przeciwbakteryjnie i odrobacza nasz organizm. A picie ekstraktu z liści morwy osłabia tworzenie się neurotoksycznych związków, które odgrywają znaczącą rolę w powstawaniu choroby Alzheimera. Morwa powoduje ograniczenie wchłaniania cukrów ? zmniejsza więc produkcję tłuszczu i odkładanie się tkanki tłuszczowej. Wyrównuje też poziom cukru we krwi, dlatego jest polecana diabetykom. Owoce morwy mają działanie przeciwgorączkowe i moczopędne. Podobnie jak jeżyny zawierają cukry, witaminy i minerały, dlatego warto je pić przy anemii, przeziębieniach, miażdżycy i chorobach nerek. Wskazana stymulacja chormonalna na "przyrost" plemników. Badania z krwi np testosteron i inne. Badania obrazowe, usg ..... Nalezy też wykluczyć zakażenia i choroby przenoszone płciowo. Proszę sie nie poddawać. KG 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Koncentracja plemników w badaniu nasienia – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Czy z takimi badaniami nasienia jest szansa na ciążę? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Co może oznaczać wynik badania nasienia partnera? – odpowiada Dr n. med. Wojciech Cieślikowski Jak interpretować wynik badania nasienia męża? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Ilość plemników w ejakulacie w badaniu nasienia – odpowiada Lek. Paweł Baljon Jak poprawić stan mojego nasienia? – odpowiada Lek. Bartłomiej Grochot Wynik badania nasienia 24-latka do analizy – odpowiada Aleksander Ropielewski Wyniki nasienia mojego męża – odpowiada Lek. Bartłomiej Grochot Wynik badania nasienia a szanse na poczęcie dziecka – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Co oznacza wynik koncentracji plemników? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski artykuły Artykuły Plemnik produkowany jest w jądrach, ale mechanizm jego powstawania idzie z góry. To w obszarze mózgu zwanym podwzgórzem tworzy się sygnał do produkcji plemników. Jak wygląda proces powstawania plemników? Jak przemieszcza się plemnik? Jaka jest jego... Azoospermia, czyli brak plemników w nasieniu, dotyka około 1 procenta mężczyzn. Wyróżnia się dwa rodzaje dysfunkcji. Pierwszy wynika zwykle z niedrożności przewodów nasiennych, zaś drugi z nieprawidłowości w produkcji komórek płciowych. Jakie są... Męska sperma ma złą jakość i będzie tylko gorzej. Naukowcy nie mają złudzeń - do 2060 r. płodni mężczyźni wymrą. "Nie ma światła w tunelu" - potwierdza prof. dr hab. n. med. Maciej Kurpisz z Instytutu Genetyki PAN. Mężczyźni tracą płodność Coraz... Naukowcy wzięli pod lupę spermę Europejczyków. Jakość była gorsza od spodziewanej. Największą ilością plemników mogą pochwalić się Hiszpanie. Jak na tle reszty kontynentu prezentują się Polacy? Zła jakość spermy w Szwajcarii Badacze z Uniwersytetu w... Azoospermia to niezwykle rzadka choroba pojawiająca się u mężczyzn. Charakteryzuje się brakiem powstawania plemników w nasieniu. Choroba ta dotyka zaledwie 1 proc. mężczyzn, jednak jest ona możliwa. 34-letnia Karina i 42-letni Artur od kilku lat... Azoospermia, czyli brak plemników w nasieniu, dotyka około 1 procenta mężczyzn. Wyróżnia się dwa rodzaje dysfunkcji. Pierwszy wynika zwykle z niedrożności przewodów nasiennych, zaś drugi z nieprawidłowości w produkcji komórek płciowych. Jakie są przyczyny choroby, jak się ją diagnozuje i leczy? Czy azoospermia to wyrok i przekreślone szanse na ojcostwo? spis treści 1. Czym jest azoospermia? 2. Rodzaje i przyczyny azoospermii 3. Diagnostyka i leczenie azoospermii 1. Czym jest azoospermia? Azoospermia z definicji jest laboratoryjnym obrazem niepłodności, polegającym na braku plemników w ejakulacie. Krótko mówiąc oznacza brak plemników w nasieniu. To jedna z form męskiej niepłodności. Zobacz film: "Niepłodność a bezpłodność" Do najczęstszych przyczyn azoospermii należą mutacje genetyczne w receptorach androgenowych, mutacje w regionie AZF długiego ramienia chromosomu Y oraz mutacja genu CFTR, a także zaburzenia kariotypu lub choroby podwzgórza i przysadki. Azoospermia nie daje objawów chorobowych. Jej podstawowym symptomem jest brak plemników w spermie, co uniemożliwia posiadanie biologicznego potomstwa. Schorzenie to dotyka około 1 % mężczyzn. Warto jednak podkreślić, że w przypadku stwierdzenia niepłodności azoospermia odpowiada za nią nawet w 10%. Dobra wiadomość jest taka, że zaburzenie to nie wyklucza szans na posiadanie dzieci, ponieważ w większości przypadków można je skutecznie leczyć. Zobacz także: 2. Rodzaje i przyczyny azoospermii Azoospermię, ze względu na czynniki, które miały wpływ na jej powstanie, dzieli się na azoospermię obstrukcyjną, spowodowaną niedrożnością nasieniowodów i azoospermię nieobstrukcyjną, powstałą wskutek nieprawidłowości w produkcji komórek plemnikowych. Azoospermia może mieć charakter jądrowy, spowodowany brakiem lub bardzo niską produkcją plemników. Mówi się o niej, gdy jądra nie produkują plemników albo produkują ich niewystarczającą ilość. Niepłodność tego typu może być spowodowana niedorozwojem, zanikiem lub utratą jąder, zaburzeniem ich czynności wskutek działania różnych czynników, być efektem ubocznym działania niektórych leków, a także radioterapii i chemioterapii. Może mieć związek z: zaburzeniami hormonalnymi, uszkodzeniem kanalików plemnikotwórczych, nowotworem jąder, zaburzeniami rozwoju jąder związanymi z wadami genetycznymi, z uszkodzeniem jąder w okresie płodowym, żylakami powrózka nasiennego, zespołem samych komórek Sertoliego, a także terapią antynowotworową. Azoospermia może także wynikać z przyczyn pozajądrowych. Zwykle niedrożność powstaje w najądrzu lub nasieniowodzie. Niepłodność jest wówczas związana z niedrożnością nasieniowodów o charakterze nabytym lub wrodzonym. Przyczyną może być uraz lub wada genetyczna (np. zespół Klinefeltera), zapalenie najądrza, zapalenie prostaty, żylaki powrózka nasiennego, wrodzony braku nasieniowodów. Najczęstszą przyczyną azoospermii nieodwracalnej są powikłania po chorobach wieku dziecięcego, genetyczna wada wrodzona, niedorozwój albo zanik jąder. Może się jednak zdarzyć, że doszło do chwilowego zatrzymania wytwarzania przez organizm plemników. Do przyczyn azoospermii odwracalnej zalicza się na przykład stany zapalne i pozapalne w obrębie układu rozrodczego. 3. Diagnostyka i leczenie azoospermii Rozpoznanie azoospermii wymaga wykonania dwóch niezależnych badań. Gdy padnie podejrzenie niepłodności, pobiera się próbkę nasienia, którą ogląda się pod mikroskopem, w dużym powiększeniu. Jeśli w próbce nie ma żywych plemników, nasienie odwirowuje się, co pozwala na zagęszczenie i zgromadzenie w osadzie plemników oraz innych komórek zawartych w nasieniu. Jeśli plemniki są obecne, będą widoczne. Jeśli w osadzie nie stwierdza się plemników, pada diagnoza: azoospermia. Należy ją potwierdzić w drugim, powtórzonym i niezależnym badaniu. Kiedy padnie diagnoza azoospermii, co dalej? Niezbędne jest wykonanie badań: andrologicznych, hormonalnych (FSH, LH, testosteron, prolaktyna) i innych zleconych badań dodatkowych, z badaniami genetycznymi czy biopsją jąder włącznie. Jak leczyć azoospermię? Wszystko zależy od przyczyny dysfunkcji. W niedrożności stosuje się mikrochirurgiczną korekcję dróg wyprowadzających nasienie. Zawsze też należy wyeliminować czynnik, który negatywnie wpływa na produkcję plemników. W zaburzeniach hormonalnych wykorzystuje się leczenie gonadotropiną kosmówkową i gonadotropinami menopauzalnymi. Można również zastosować metody wspomaganego rozrodu. Często możliwość pozyskania plemników daje jedynie biopsja jąder, dzięki której możliwy jest zabieg zapłodnienia pozaustrojowego. Choć medycyna podsuwa wiele rozwiązań, dla wielu mężczyzn azoospermia ostatecznie oznacza brak możliwości bycia biologicznym rodzicem. Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy

brak plemników w nasieniu forum